 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 Maedèti schèiAutore: GiusiCastello Maedèti schèi Non a ghe xè posto a stò mondo pàr i puàreti, tuto xe stà fàto par quei che i ga i schèi, solo lòri i pòe fare qùeo che i vòe, sensa vardàre in fàcia nesùn, né parenti ,né fràdei. I pènsa de compràre tuto, anca a dignità, metendo sòto i pìe, quei che dopo lori xe restà. I se sente i pàroni del mondo, solo par quei tochi de carta, non i sa che basta un gnènte, par diventàr polvare che a vien sparsa, butà là sua tèra, pàr ingrasàrla, e far nasàre dei stampi novi, far nasàre omini che finalmente i ghèse dei valori. Sensa proprio non se pòe vivàre, tuto gà un prèso, anca el sòridare, con quei in màn te vèrzi tute e porte, basta farli vedàre e i te fa guarire da ogni màe, tuto ze posibìe, anca far scapàre a morte. Chi pòe i se slunga a vita, i altri i tira a cinghia par compràrse nà pastica, Maedèti schèi, e chi ve gà inventà, da là xe nata a rovina dèa umanità. Bastava un poco pàr esàre contenti, tuto sensa preso, e gnènte prepotenti, solo gente con e scarsèe vàde e un soriso in fàcia, tuti ugùai, basta a stò mondo l’esistensa dei magnàcia. Saria così beo, vivàre a stò mondo sensa aver bisogno del càncro de stò schèo, non pì guère par ciapàre tuto, asàghe a so parte anca a to fràdeo, tanto de paròni ghe ne zè uno solo, quèo che non el se compra proprio con gnènte, parchè non xe ancora, par fortuna stà inventà, el modo de compràre la Parte de Là.
|
|